นกกรงหัวจุก

หากพูดถึง นกกรงหัวจุก บางท่านอาจจะยังไม่รู้จักมากเท่าไหร่ ซึ่งนกกรงหัวจุกเป็นนกที่ได้รับความนิยมมากทางภาคใต้ของประเทศไทย ลักษณะที่นิยมเลี้ยงต้องแก้มแดง หงอนสูงโค้ง ก้นแดง ร้องเสียงไพเราะ และด้วยเสียงร้องอันไพเราะเสนาะหูของนกกรงหัวจุกนี้ มันยังถูกนำมาแข่งขันประชันเสียงร้อง ลีลาสำนวนเสียง ว่านกของใครจะเหนือกว่ากัน ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากประเทศเพื่อนบ้านอย่างอินโดนีเซีย มาเลเซีย สิงคโปร์ และวันนี้เราจะพาทุกคนไปทำความรู้จักกับนกกรงหัวจุกให้มากขึ้นกัน

ในสมัยก่อนทางภาคใต้ตั้งแต่จังหวัดสตูล สงขลา ยะลา ปัตตานี นราธิวาส กระบี่ นครศรีธรรมราช จะนิยมเลี้ยงและนำนกกรงหัวจุกมาชนกัน หรือตีกันเหมือนกับการชนไก่ คือ เอานกมาเทียบขนาดให้ใกล้เคียงกัน จับใส่กรงกลางที่มีขนาดใหญ่ แล้วปล่อยให้นกทั้งสองตัวไล่จิกตีกันภายในกรงจนกว่าจะรู้แพ้รู้ชนะ สาเหตุที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่านกกรงหัวจุกมีนิสัยดุร้าย ชอบไล่จิก และตีกันโดยธรรมชาติอยู่แล้วนั่นเอง ฟังดูแล้วอาจจะโหดร้าย แต่นี่คือวิถีของคนพื้นบ้าน นอกจากนี้ยังมีการประกวดนกกรุงหัวจกกันด้วย หากใครมีนกที่มีลักษณะดีและสวย ก็จะได้รับรางวัลไปในปีนั้นๆ

ลักษณะมงคลของนกกรงหัวจุก

การเลี้ยงนกกรงหัวจุกมีความเชื่อเกี่ยวกับลักษณะคล้ายๆ กับนกเขาชวา แต่ไม่มีตำรับตำราเหมือนนกเขาชวา มีแต่การพูดต่อๆ กันมาว่า ส่วนใหญ่จะเน้นเรื่องเสียงร้อง และลักษณะที่มีผลต่อเสียงร้องมากกว่า โดยลักษณะดีจะต้องมีส่วนของใบหน้าใหญ่ โครงสร้างใบหน้าดูเหมือนสิงโต หงอนที่จุกบนหัวต้องใหญ่ โคนจุกขนดกหนายาวตั้งตรงปลายแหลม ลักษณะของขนจะต้องดำสนิท เรียบลู่ในแนวเดียวกัน

ปลายโน้มเอียงไปข้างหน้าเล็กน้อย นัยน์ตาดุหวาน ไวต่อสิ่งสัมผัสทั้งภายนอก-ใน สันปากใหญ่หนาประกบกันสนิทคล้ายสันปากนกเหยี่ยว หรือนกอินทรี (จะงอยปากไม่งุ้มลงมากเหมือนนกเหยี่ยว) ส่วนใบหูจะต้องเป็นสีแดงเข้ม แก้มสีขาวชัด มีขนขึ้นดกหนาใหญ่ดูขาวสะอาด บริเวณคอขนต้องดกหนาฟู หางสีแดงออกส้ม ปลายหางไม่แตก หางขาวดำ หรือหางดำป้ายขาว 8 หาง ข้างละ 4 หาง หางดำปรอด 4 หาง รวมเป็น 12 หาง

สำหรับลีลาท่ายืนหรือเดิน จะต้องดูสง่างาม องอาจ และสุดท้ายที่เป็นลักษณะเด่นของนกกรงหัวจุกเลยนั่นก็คือ เสียง น้ำเสียงที่ดีนั้นจะต้องเสียงดังฟังชัด เป็นได้ทั้งนกเสียงเล็ก เสียงกลาง เสียงใหญ่ (เสียงไม่แหบพร่า) เหมาะเป็นนกพ่อพันธุ์แม่พันธุ์